Persian Studies/ The Studies of Persian (Iranian) Culture & Arcaeoastronomy/ Reza Moradi Ghiasabadi
http://www.ghiasabadi.com/ - May 27, 2012 2:49:36 AM - Dec 3, 2004 11:20:54 PM
پارسی یا فارسی؟
یکشنبه ۷ خرداد ۱۳۹۱
واژهها در گذر زمان دچار تغییرات معنایی و مفهومی میشوند و معانی اصطلاحی جدیدی را به خود میپذیرند. چنانکه برای مثال «استعفا» معنای «عفو شدن» و «آگهی» معنای «آگاهی» و «توصیه» معنای «وصیت» و «شایعه بیماری» معنای «شیوع بیماری» را نمیدهد. در نتیجه لازم است تا در هنگام بکارگیری واژههای کهن به مفهوم امروزی آنان نیز توجه داشت. به جز این، لازم به دقت است که یک واژه را چه کسانی و برای چه مقصودی بکار میگیرند. چنانکه برای مثال «طالبان» به مفهوم «طلبهها» و «ملیگرایی» به مفهوم «میهندوستی» و «آریانیسم» ارتباطی با نژاد موهوم «آریایی» ندارد. [...]
موضوع: گوناگونکلیدواژهها: آریایی, زبان فارسی
3905178 بازدید
3903965 بازدید
ناسیونالیسم/ ملیگرایی و تأثیر آن در تباهی و تجزیه کشورها
شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱
گاه دیده میشود که برای توجیه و زیباسازی و رنگولعاب دادن به ناسیونالیسم به معنای لغوی آن استناد میکنند. این نادرستترین شکل مواجهه و داوری در باره یک مکتب یا گروه یا طرزفکر است. آنچه که شایسته توجه است، رفتارهای عملی و موضعگیریها است و نه معانی لغوی و شعارهای ظاهرسازانه. هیچ مکتب و مرام و دستهای در دنیا وجود ندارد که از نامی نفرتانگیز استفاده کند و همگی از نامها و شعارهایی بهره میبرند که بتوانند شمار بیشتری از تودهها را جذب کنند.
ملیگرایی در معنای لغوی آن و تا آنجا که به مفهوم پاسداشت هویت جمعی و فرهنگی مردم و خاطره تاریخی مشترک آنان باشد و یا به دفاع از حیثیت و منافع یک کشور و یا مردم آن و دولت آن در قبال کشورهای سلطهگر دیگر بپردازد، ارزشمند و ستودنی است. چنانکه مفهوم «ملی» و «ملت» و «جبهه ملی» در دیدگاه زندهیاد دکتر محمد مصدق به عنوان نیروی متحدی در برابر بخشهایی از نظام پهلوی و بخصوص در برابر سلطه استعماری بریتانیا بکار میرفت. چنین گرایشی را در ایران و نیز در جهان با عنوان «ملیگرایی/ ناسیونالیسم» خطاب نمیکنند، بلکه بیشتر با عنوان «میهندوستی/ وطنپرستی» شناخته میشوند و پیروان آنرا «میهندوست/ وطنپرست» مینامند. [...]
موضوع: گوناگون
3903341 بازدید
3902208 بازدید
بایگانی نوشتههای اخیر در باره کورش هخامنشی و واقعیتهای غفلت شده.
با اینکه این واژه به عنوان معادلی برای National وضع گردید و پیش از آن وجود خارجی نداشت، اما به مرور کاربردها و مفاهیم دیگری بر آن بار شد و به زودی تبدیل به واژهای گردید که نه تنها معنای مشخص و معینی نداشت، که برای تحریک عوام و ایجاد نوعی غرور کاذب یا غیرکاذب بکار گرفته شد. بخصوص در عصر غلبه فاشیسم و نازیسم و قدرتگیری نژادپرستان و فاشیستهای ناسیونالیست (ملیگرا) از این واژه سوءاستفادههای فراوانی شد و همچون عبارت مجعول «نژاد آریایی» یکی از خشونتبارترین فجایع بشری را رقم زد. در ایران نیز عدهای از ناسیونالیستها و ملیگرایان که فاقد اصول نظری هستند، بدون آنکه بدانند منظور از ملت و ملی چیست، سوءاستفادههایی از آن واژهها نمودند که به دلیل همبستگی و همزیستی عمیق مردم ایران موفق به پیشبرد برنامههای خود که میتوانست ایران را به تجزیه و نابودی بکشاند، نشدند. [...]
3900970 بازدید
ملی چیست؟ در باره یک واژه و مفهوم نوساخته
شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱
با اینکه این واژه به عنوان معادلی برای National وضع گردید، اما به مرور کاربردها و مفاهیم بیربط دیگری بر آن بار شد و به زودی تبدیل به واژهای گردید که نه تنها معنای مشخص و معینی نداشت، که برای تحریک عوام و ایجاد نوعی غرور کاذب بکار گرفته شد. بخصوص در عصر غلبه فاشیسم و نازیسم و قدرتگیری نژادپرستان و فاشیستهای ناسیونالیست (ملیگرا) از این واژه سوءاستفادههای فراوانی شد و همچون عبارت مجعول «نژاد آریایی» یکی از خشونتبارترین فجایع بشری را رقم زد. در ایران نیز عدهای از ناسیونالیستها و ملیگرایان که فاقد اصول نظری هستند، بدون آنکه بدانند منظور از ملت و ملی چیست، سوءاستفادههایی از آن واژهها نمودند که به دلیل همبستگی و همزیستی عمیق مردم ایران موفق به پیشبرد برنامههای خود که میتوانست ایران را به تجزیه بکشاند، نشدند. [...]
موضوع: رنجهای بشری
3900053 بازدید
رنجهای بشری ۱۵۱: توهینآمیز دانستن پژوهشهای تاریخی
گاه دیده میشود و تا حدودی متداول هم هست که سخن یا تحلیلی تاریخی را «توهینآمیز» قلمداد میکنند. در حالیکه در پژوهشهای تاریخی چیزی به نام توهین وجود ندارد و جایی برای چنین اتهامهایی نیست. یا واقعیت وجود دارد و یا دروغ. در نتیجه پژوهشگر میتواند با استناد به منابع و اسناد تاریخی هرگونه ادعا یا شبههای را مطرح کند. همچنین میتواند بدون استناد به منابع تاریخی پرسشی را پیش بکشد یا با دلایل عقلی در واقعیت داشتن باور مشهوری تردید کند. مخالفان نیز میتوانند با عرضه منابع معارض، نادرستی آنرا نشان دهند و یا شبهه متقابلی را مطرح سازند. واکنشها و مقابلههای متکی به توهینیابی و اینکه عدهای سخن یا تحلیلی را توهینآمیز قلمداد میکنند، علاوه بر آنکه نشانه حقانیت احتمالی آن ادعا است، نشانه ناآگاهی و ناتوانی از پاسخگویی نیز بشمار میرود. جالب اینجاست که اتفاقاً و معمولاً واکنش همین اشخاص توأم با انتساب تعابیر توهینآمیز به نویسنده و محقق است. این واکنشها، ابزاری است برای سرکوب شخصیتها و پژوهشگران منصف و واقعگرایی که تسلیم نمیشوند.
موضوع: رنجهای بشری
جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۱
بجز کلمه «ملت» که قبلاً بدان پرداختیم، یکی دیگر از کلماتی که معنا و مفهوم اصلی و اصیل آن برای منافع و مقاصدی تغییر یافته، دو کلمه هممعنای «میهن» و «وطن» است. این دو کلمه اکنون در معنا و مفهوم نوساختهای معادل با «کشور» بکار میرود که در خاطره تاریخی ایرانیان پیشینهای ندارد و در زبان فارسی نیز تازگی دارد. این در حالی است که کلمه «کشور» نیز امروزه در معنای تاریخی خود بکار نمیرود و مفهوم جدیدی بدان بار شده است.
3899265 بازدید
میهن/ وطن چیست؟ بررسی یک مفهوم کهن
جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۱
بجز کلمه «ملت» که قبلاً بدان پرداختیم، یکی دیگر از کلماتی که معنا و مفهوم اصلی و اصیل آن برای منافع و مقاصدی تغییر یافته، دو کلمه هممعنای «میهن» و «وطن» است. این دو کلمه اکنون در معنا و مفهوم نوساختهای معادل با «کشور» بکار میرود که در خاطره تاریخی ایرانیان پیشینهای ندارد و در زبان فارسی نیز تازگی دارد.
هر دو واژه «میهن» و «وطن» در خاطره تاریخی مردم و نیز در ادبیات فارسی به معنا و مفهوم «اقامتگاه/ سکونتگاه/ ماندگاه/ خانه» یا «جایی که کسی در آن متولد شده و بزرگ شده» بکار رفته است. چنانکه فردوسی گوید: «اگر دورم از میهن و جای خویش/ مرا یار ایزد به هر کار بیش» و یا: «که چون اوی بدین جای مهمان رسد/ بدین بینوا میهن و مان رسد». نیز اسدی طوسی گوید: «چو آمد بر میهن و خان خویش/ ببردش به صد لاله مهمان خویش». نیز سعدی گوید: «وطن در کوی صاحب دوستان گیر». یا در کلیله و دمنه آمده است: «غوکی در جوار ماری وطن داشت». همچنین «وطن کردن» به معنای «اقامت کردن» و «وطنگاه» نیز به معنای اقامتگاه آمده است. چنانکه نظامی گنجوی در شرفنامه گوید: «به نزدیک تختش وطنگاه داد». [...]
کلمه «ملت» در زبان فارسی به معنای «پیروان یک دین» بوده است. در سده اخیر این واژه را معادل با واژه انگلیسی و فرانسوی Nation گرفتهاند که معانی گسترده و متعدد و ناروشنی دارد. در ایران و برخی کشورهای دیگر از این معانی متعدد و وارداتی برای مقاصد شبهنژادی و تمامیتخواهانه و احیاناً فریبگرانه سوءاستفاده شده است. امروزه در تداول عامه و در ضمن مقاومت عمومی در برابر این مفهوم وارداتی، «ملت» مترادف با «مردم» بکار میرود و تفاوتی با آن ندارد. با استفاده بیشتر از واژه «مردم» و کوشش برای بازگرداندن واژه «ملت» به معنای ادبی و تاریخی اصیل خود، نه تنها چیزی را از دست نخواهیم داد، که همبستگی، همزبانی و تفاهم بیشتری را نیز به دست خواهیم آورد و به برخی تعارضها پایان داده خواهد شد. چنانکه غربیان نیز پس از جنگ جهانی دوم و پس از کشتاری که فاشیستها و نژادپرستهای ناسیونالیست (ملتگرایان/ ملیگرایان) براه انداختند، به این نکته حساس شدند و بیش از آنکه از واژه Nation استفاده کنند، واژه People را بکار گرفتند. [...]
موضوع: گوناگون
3897927 بازدید
کلمه «ملت» در زبان فارسی به معنای «پیروان یک دین» بوده است. در سده اخیر این واژه را معادل با واژه انگلیسی و فرانسوی Nation گرفتهاند که معانی گسترده و متعدد و ناروشنی دارد. در ایران و برخی کشورهای دیگر از این معانی متعدد و وارداتی برای مقاصد شبهنژادی و تمامیتخواهانه و احیاناً فریبگرانه سوءاستفاده شده است. امروزه در تداول عامه و در ضمن مقاومت عمومی در برابر این مفهوم وارداتی، «ملت» مترادف با «مردم» بکار میرود و تفاوتی با آن ندارد. با استفاده بیشتر از واژه «مردم» و کوشش برای بازگرداندن واژه «ملت» به معنای ادبی و تاریخی اصیل خود، نه تنها چیزی را از دست نخواهیم داد، که همبستگی، همزبانی و تفاهم بیشتری را نیز به دست خواهیم آورد و به برخی تعارضها پایان داده خواهد شد. چنانکه غربیان نیز پس از جنگ جهانی دوم و پس از کشتاری که فاشیستها و نژادپرستهای ناسیونالیست (ملتگرایان/ ملیگرایان) براه انداختند، به این نکته حساس شدند و بیش از آنکه از واژه Nation استفاده کنند، واژه People را بکار گرفتند.
به همبستگی و سازش این مردم متنوع اما متحد، دقیقاً کسانی خدشه وارد آورده و صدمه زده و موجبات گسست و انشقاق آنرا فراهم آوردهاند که با تکیه بر مفهوم نوساخته «ملت» و شعارهایی همچون «ملت بزرگ» قصد داشتهاند «همبستگی» و «همزیستی» تمامی مردمان بالفعل یا بالقوه حوزه تسلط خود را تبدیل به «یکسانی» و «یگانگی» کنند و نوعی اتحاد مبتنی بر «یکسانسازی» را به وجود بیاورند که مطابق با منافع سیاسی و اقتصادی خودشان بوده است. [...]
3894525 بازدید
ملت چیست؟ بررسی یک اصطلاح وارداتی
پنجشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۱
کلمه «ملت» در زبان فارسی به معنای «پیروان یک دین» بوده است. در سده اخیر این واژه را معادل با واژه انگلیسی و فرانسوی Nation گرفتهاند که معانی گسترده و متعدد و ناروشنی دارد. در ایران و برخی کشورهای دیگر از این معانی متعدد و وارداتی برای مقاصد شبهنژادی و تمامیتخواهانه و احیاناً فریبگرانه سوءاستفاده شده است. امروزه در تداول عامه و در ضمن مقاومت عمومی در برابر این مفهوم وارداتی، «ملت» مترادف با «مردم» بکار میرود و تفاوتی با آن ندارد. با استفاده بیشتر از واژه «مردم» و کوشش برای بازگرداندن واژه «ملت» به معنای ادبی و تاریخی اصیل خود، نه تنها چیزی را از دست نخواهیم داد، که همبستگی بیشتری را نیز به دست خواهیم آورد و به برخی تعارضها پایان داده خواهد شد. چنانکه غربیان نیز پس از جنگ جهانی دوم و پس از کشتاری که فاشیستها و نژادپرستهای ناسیونالیست (ملتگرایان/ ملیگرایان) براه انداختند، به این امر حساس شدند و بیش از آنکه از واژه Nation استفاده کنند، واژه People را بکار میگیرند.
یکی دیگر از اصطلاحاتی که در حدود سده اخیر و در دوران استعمار در ایران رایج شده و تداول فراوانی یافته، کلمه «ملت» است. این کلمه اکنون در معنا و مفهومهای نوساختهای بکار میرود که در خاطره تاریخی ایرانیان پیشینهای ندارد و در ادبیات فارسی و دیگر زبانهای رایج در ایران و منطقه تازگی دارد.
کلمه «ملت» در سده اخیر و در تداول میان روشنفکران، سیاسیون، نویسندگان و دیگر فعالان سیاسی و اجتماعی به اشکال و مفاهیم متنوع و بعضاً نسنجیده و نیندیشیدهای بکار رفته است. بطوری که از اصطلاح «ملت» در سخنان آنان معنای روشن و واحد و بیتردیدی بر نمیآید و دانسته نمیشود که منظور گوینده یا نویسنده از چنین کلمهای چیست و حدود و ثغور کاربرد آن از کجا تا به کجاست. [...]
موضوع: گوناگون
سالها پیش و در کتاب «مهاجرتهای آریاییان» کوشیدم تا با شواهد متعدد باستانشناسی، باستانزمینشناسی و نیز اسطورهشناسی و متون کهن، دلایلی در رد فرضیه مهاجرت آریاییان به ایران ارائه کنم. اما اکنون و با توجه به مجموعه شواهد موجود بر این باورم که بیش از آنکه لازم باشد در رد چنین فرضیهای سخن راند، لازم است تا نشان داده شود اصطلاح «نژاد آریایی» در اروپا و در میانههای سده نوزدهم میلادی و به مقاصد نژادپرستانه و بهرهگیریهای استعماری وضع شد و بر روی آن تبلیغات بسیار گستردهای انجام گرفت. با اینکه عمر این نظریه در میانههای سده بیستم به پایان رسید و اروپا و دانشمندان جهان از آن دست برداشتند، اما در میان عوام کشورهای شرقی و برای مقاصد استعماری زنده نگاه داشته شده و مورد سوءاستفاده قدرتهای استعماری و نفاقافکنان قرار میگیرد: یک روز آریایی دانستن و بر طبل آن کوبیدن و روز دیگر آریایی ندانستن و در شیپور آن دمیدن. سلطهگران به صلاح خود میداند که همواره بخشی از مردم خود را آریایی بدانند و بخشی دیگر خود را آریایی ندانند و این تعارض تداوم داشته باشد.
3892949 بازدید